W niedzielny wieczór w Fiserv Forum wydarzył się koszmar, którego kibice Milwaukee Bucks obawiali się od dawna. A dodatkowo ci, którzy wierzą w karmę, przewidywali już w dniu przyspieszonego powrotu Lillarda na parkiet. Czyli znowu wykrakałem, wspominając nieszczęsną kontuzję Parkera w w dniu powrotu Middletona (czytałeś już, co by się działo, gdyby Jabari i Khris nigdy nie złapali kontuzji?) W meczu, który miał być okazją do wyrównania serii, Bucks nie tylko zostali rozgromieni przez Indiana Pacers 103:129, ale również stracili Damiana – kolejna kontuzja naszego rozgrywającego może przesądzić nie tylko o losach całej serii, ale też o przyszłości Giannisowej koszykówki w Milwaukee.

Dramat Lillarda i rozpad nadziei

Damian Lillard, który ledwie tydzień wcześniej wrócił na parkiet po walce z zakrzepem krwi, padł na parkiet już w pierwszej kwarcie, łapiąc się za lewą nogę. Wstępne diagnozy mówią o zerwaniu ścięgna Achillesa – urazie, który może wykluczyć go z gry na wiele miesięcy. Atmosfera w drużynie Bucks natychmiast stała się ciężka, a ich gra – poszarpana i bez energii.

Doc Rivers po meczu nie ukrywał smutku:

„Nie jest dobrze. Będziemy oglądać nagrania całą noc. Jesteśmy odporni, ale czeka nas ogromne wyzwanie.”

Kevin Porter Jr. również nie krył emocji, podkreślając, że drużyna musi pozostać zjednoczona mimo wszystkich przeciwności.

Dominacja Pacers

Indiana Pacers rozegrali niemal perfekcyjny mecz. Trafiali 60,2% rzutów z gry (50/83) i aż 46,2% za trzy (18/39). Ich atak był płynny i nie do zatrzymania, mimo braku Bennedicta Mathurina, który pauzował po kontuzji odniesionej w Game 3.

Myles Turner zdobył 23 punkty i był motorem napędowym zespołu, a wsparcie dostarczyli zmiennicy: Jarace Walker trafił cztery trójki, a Obi Toppin dołożył kolejne ważne trafienia. Pacers mieli aż ośmiu graczy z dwucyfrową zdobyczą punktową – pięciu starterów i trzech rezerwowych.

W Bucks jedynym jasnym punktem był Giannis Antetokounmpo, który zdobył 28 punktów. Jednak inni zawiedli: Kyle Kuzma rzucił zaledwie 3 punkty (1/6 z gry), a Gary Trent Jr. zdobył 6 punktów przy 2/6 skuteczności.

Statystyki nie kłamią: sytuacja jest krytyczna

W historii NBA drużyny prowadzące 3-1 wygrały serię 275 razy na 288 przypadków. Powroty zdarzały się rzadko, ale nie są niemożliwe. Przykłady? Denver Nuggets w bańce 2020 roku czy Cleveland Cavaliers w historycznych finałach 2016 przeciwko Warriors.

Kevin Porter Jr. mimo wszystko wierzy:

„To dalekie od końca. Jeśli ktoś może tego dokonać, to my.”

Giannis również zachowuje koncentrację:

„Nie szukam dodatkowej motywacji. Skupiam się na swojej pracy. Uwielbiam presję.”

Jak Bucks mogą wygrać Game 5?

Bez Damiana Lillarda cała odpowiedzialność spada na barki Giannisa. Końcówka sezonu pokazała, że potrafi być nie tylko dominującym strzelcem, ale i rozgrywającym – notował średnio 31,5 punktu, 11,7 zbiórek i 9,1 asysty na mecz.

Plan Doc’a Riversa na Game 5:

• Pełne zaufanie Giannisowi w prowadzeniu gry.
• Wprowadzenie Ryana Rollinsa do wyjściowej piątki obok Gary’ego Trenta Jr., aby stworzyć agresywny i szybki duet obrońców.
• Utrzymanie Kevina Portera Jr. w roli lidera ławki rezerwowych.
• Więcej minut dla AJ Greena, który potrafi rozciągnąć obronę rywali skutecznymi trójkami.

W rotacji mogą pojawić się także Taurean Prince, Pat Connaughton i Andre Jackson Jr., jednak kluczowe będą:

• Trafianie rzutów za trzy (by otworzyć miejsce pod koszem dla Giannisa),
• Skuteczna obrona na Haliburtonie i Nembhardzie,
• Utrzymanie wysokiej intensywności w defensywie przez pełne 48 minut.

Jak podkreślił Bobby Portis Jr.:

„To tylko trzy mecze. Wygrać w Indianie, wrócić do Milwaukee, wygrać jeszcze raz i doprowadzić do Game 7.”

Co dalej?

Mecz 5 odbędzie się 29 kwietnia w Indianapolis. Jeśli Bucks wygrają, Game 6 wróci do Milwaukee 2 maja. A wtedy, jak mówi Doc Rivers:

„Nie patrzymy dalej niż na kolejny mecz. Jeden mecz, jedna bitwa, jedno zwycięstwo.”

W świecie NBA cuda się zdarzają. Ale czy ja wierzę? Już nie bardzo. Ale mimo wszystko, Bucks in 6…